Diary of the Reunion of the Class of 1974, by Andy Archer

Friday October 1st 2004

After five or six months of helping plan this reunion, the day is almost with us. I’ve been staying in Beverwijk in Noord-Holland, for the past few days with Ad and this afternoon we left by train to Amsterdam to check into the Hotel Rho is Nes (just off the Dam Square). I have to confess I am getting pretty excited about seeing old friends for the first time in thirty years, not least of all Dennis King who we are meeting at 6.o’clock. Dennis had been part of the Caroline family from the early days of 1972, when we first took the mi Amigo out to the North sea. He was our “fixer”, much like the James Garner figure in the film “The Great Escape” the best hustler I have ever come across in my life, if there was ANYTHING you needed Dennis could always get it. He was the saviour of Radio Caroline on more than one occasion.


Walked to the Grand Hotel Krasnapolsky (where else?) and there was Dennis, smoking a Cuban cigar and looking quite at home in the plush surroundings of one of Amsterdam’s most select establishments. After an emotional reunion and a couple of drinks we decided to reacquaint our stomachs with a dish that we hadn’t eaten in years, “chicken sate”, so off we went in search of an Indonesian restaurant. Now finding an Indonesian restaurant used to be quite an easy thing to do, but tonight we were out of luck. We walked down almost every street in central Amsterdam before discovering one, which sadly for us was fully booked, the only other one we found was closed for refurbishment. As hunger was getting the better of Dennis, and he hates walking, we threw caution to the wind and settled for ‘”de Kroon “ brasserie in the Rembrandsplein where we spent a couple of hours catching up on our lives. Dennis has done really well for himself; he’s now a big name in German television and radio and not surprisingly, has led a pretty extraordinary life.

Saturday October 2nd 2004


The mobile phone rings, “guten morgen, this is your Fuhrer speaking Lord Archer”, a call from Dennis always lifts your spirit, even if you have a stinking hangover! Dennis was just leaving his hotel in Haarlem “ to pick up the Baron from Schiphol”, my great buddy Johnny Jason. But as is always the case with Dennis, something goes awry, he went to the wrong terminal. When Johnny cleared customs, Dennis was nowhere to be seen. As J.J. had not seen him in thirty years, he had forgotten exactly what he looked like and of course appearances can change! In desperation, J.J. walked up to a guy to enquire if he was Dennis who turned out to be a complete stranger! After a half an hour of walking around the arrivals hall, J.J. suddenly heard the booming voice of Dennis “Mein Baron, wie gehts Ihnen?” (my Baron, how are you)


Ad and I arrived at Amsterdam Amstel station which was the meeting point for J.J., Dennis, Robb and Nikki Eden, Lion Keezer and Brian Anderson (below right) and we set off in search of bar and settled for the Café South where we spent a couple of hours laughing our heads off at our escapades of thirty years ago. 

J.J. and I had the reputation of liking the high life in the old days, which wasn’t always easy as we would have liked due to a shortage of money we were paid as Caroline disc-jockeys. However, on one occasion we clearly had money as five of us went to a very smart restaurant in Kensington to celebrate something or other. J.J. reminded me of the pompous wine waiter who felt far superior to us and thought that five reprobates would have no idea of appropriate wines to order; how wrong he was! J.J. perused the list and snapped at the waiter “Chateau Mouton Rothschild, five bottles and open them now………..one each!!!!!”


Arrived at Casa 400, the venue of the Radioday, and annual event staged for the benefit of pirate radio enthusiasts. After a hurried but touching meeting with Ron, Koos and Peter van Dijken, we were rushed to the stage where J.J., Robb, Brian, Ad and myself recalled some of our adventures on the mi Amigo and at Van Hogendorpstraat in The Hague, much to the amusement of the audience. 
Then it was reaquaintance time, Norman Barrington, John B. Mair, Jaap de Haan, Mike Storm, Will van der Steen, Norbert, Ad Roland, Robin Adcroft and Graeme Gill. 

Elija van den Berg used the event to launch the Tony Allan Memorial Fund, which is a registered charity to support causes that were close to his heart, cancer research, Marie Curie hospices and the upkeep of the Ross Revenge. Good old Elija, always there, always dependable. 


Dennis and Ad organise the evacuation of the Casa 400 for the trek to the café Omval, which we had chosen as the venue for the reunion party. 

Charlotte Ribbelink, (Right) the office manager of Radio Caroline back in 73/74 was there to greet us, looking as chic as ever. And what an evening, conversation and laughter ringed throughout the café for the entire event.
Peter van Dijken was wearing a tee shirt that I had made for him with the logo “you plakken the trap and ik waacht for you”, a favourite saying on board the ship. It was first spoken by Captain Aad Meyer to a member of the crew in his curious mixture of Dutch and English which gave everyone a great laugh. The evening wasn’t short of practical joking either, how could it be with Dennis King around? The funniest concerned Graeme Gill who when it comes to eating has a routine with NO compromise, he ALWAYS has soup before his entrée. All of us had been given our starters apart from Graeme who was beginning to get more than a little anxious that the waitress hadn’t brought his soup. Little did he know that Dennis and I had hatched up a plan! Dennis told the waitress that the old man (Graeme) was not to be served tomato soup due to his medical condition and that we couldn’t be responsible for what could happened if it was served to him!!!!!!!!! It did arrive eventually after we had taken the joke to it’s limit. On the ship back in the seventies, Graeme started his programme with a song, it was a sort of chronicle of what had happened on board during the day and sung over a backing track of Junior Walker’s “Way Back Home” and he was persuaded to sing a version in the bar after dinner. The trouble was that when the music played, his microphone suffered a whole load of feedback, ever the old pro, Graeme repaired to the lavatory and sang the song from there to thunderous applause!


Left the Omval Café with J.J., Dennis and Ad for a white-knuckle journey back to Beverwijk with Dennis at the wheel. His driving is a combination of Michael Schumacher and a Panzer tank commander having no regard for speed limits or obstacles!

Sunday October 3rd 2004


Surprisingly up very early after a pretty eventful day. Dr Martin van der Ven, very generously gave us all a copy of CD Rom of Radio Caroline from the seventies which we have been listening to all morning. I had forgotten quite how good Radio Caroline was, particularly in 1974 and what a joy it is to hear JJ., Mickey Mercer and Mike Hagler once more playing Frank Zappa, Neil Young, Steve Miller, Santana and of course The Doobies! We’ll do it all again one of these days. The Radio Day was organised by Foundation for Media Communication and Freewave Media Magazine.


Andy Archers Caroline-Reunie-Dagboek 

1 Oktober 2004. Na het voorbereiden van deze reünie, wat zeker wel vijf of zes maanden duurde, is de bijzondere dag bijna aangebroken. De laatste paar dagen verbleef ik in Beverwijk in Noord-Holland, in de woning van Ad en vanmiddag gaan we per trein naar Amsterdam om in the checken in Hotel Rho aan de Nes (vlak bij de Dam). Ik moet toegeven ik begin het aardig spannend te vinden om al die oude vrienden na dertig jaar weer te zien. Niet in het minst Dennis King waar we om zes uur mee hebben afgesproken.. Dennis was een onderdeel van de Caroline familie vanaf het begin in 1972 toen we de MV Mi Amigo de Noordzee op brachten. Hij was onze regelaar, de man die alles regelde zoals James Garner rol in de film ‘ The Great Escape’, de beste regelaar die ik ooit in mijn leven ben tegen gekomen. Als er ook maar iets was waar wij behoefte aan hadden, dan zorgde hij er voor. Hij heeft Caroline meerdere keren gered. 

In de avond
Om zes uur gingen wij naar het Grand Hotel Krasnapolsky (waar anders?) en daar zat die dan: Dennis, lurkend aan een Cubaanse sigaar en met een riante uitstraling. Hij voelde zich duidelijk thuis in deze omgeving in een der Nederlands meest luxe hotels. Na een emotionele omhelzing en een aantal drankjes besloten we onze magen opnieuw kennis te laten maken met een maaltijd die we jaren niet gegeten hadden: ‘Kip saté’, en nu maar even op zoek naar een Indonesisch restaurant. Om een dergelijk fijn eethuis te vinden was vroeger niet zo moeilijk, maar vanavond hebben we blijkbaar geen geluk, We hebben bijna alle straten van het Centrum van Amsterdam bewandeld, voordat we er één vonden... maar die zat vol, waarbij de enig andere die we tegenkwamen, gesloten was wegens verbouwing. De honger sloeg bij Dennis om zich heen én hij haat lopen, dus namen wij een enorm risico en besloten op het Rembrandsplein, de Brasserie ‘de Kroon’ te betreden. Tijdens de bekende Tournado, maakten we kennis met de loopbaan van Dennis en leerden dat hij het aardig voor zichzelf geregeld had; Hij is behoorlijk bekend op Radio en TV en heeft vanzelfsprekend een nogal apart leven. 

2 Oktober 2004 
Half tien in de ochtend. Het mobieltje gaat af. ‘Guten Morgen, this is your Führer speaking Lord Archer’, (dat snappen we wel hé) een belletje van Dennis zorgt dat je er gelijk weer helemaal bij bent, ook al heb ik een behoorlijke kater! Dennis was net vertrokken uit het hotel in Haarlem waar hij verbleef om de 'Baron' van Schiphol op te halen, namelijk mijn goede vriend Johnny Jason. Maar zoals altijd het geval is bij Dennis, moet er iets fout gaan, hij bevond zich natuurlijk in de verkeerde terminal. Nadat Johnny door de Douane was gegaan, was Dennis werkelijk nergens te bekennen. Doordat J.J. hem al zeker dertig jaar niet gezien had, wist hij ook niet hoe 'zijn chauffeur' er uit zag. En ja... mensen veranderen soms en helemaal de weg kwijt vroeg JJ maar aan iemand die daar stond of hij misschien Dennis was! Na een half uur doelloos te hebben rondgelopen, hoorde JJ de donkere stem van Dennis ‘Mein Baron, wie geht’s Ihnen’? (Mijn Baron, hoe gaat ie) 

Eén uur in de middag
Ad en ik arriveerden op het Amsterdam Amstel station wat de ontmoetingsplaats zou zijn voor J.J., Dennis, Robb & Nikki Eden, Lion Keezer en Brian Anderson en gingen op zoek naar een bar waarbij Café Zuid in de Rijnstraat de keuze werd. We hebben daar een heerlijk uurtje doorgebracht en gelachen met de verhalen van dertig jaar geleden . J.J. en ik hadden in die dagen nogal een reputatie, dat we te veel van het 'goed leven' hielden. Dat was niet zo gemakkelijk als we zouden willen door een tekort aan salaris, wat hoorde bij de baan als Caroline discojockey. Hoewel..., één keer hadden we duidelijk wel geld ontvangen, en met zijn vijven besloten we eens een duur restaurant in Kensington te bezoeken, om iets te.gaan vieren. J.J. herinnerde mij aan die protserige wijn kelner die zich duidelijk meer voelde dan die vijf klantjes die natuurlijk ook geen 'verstand' van wijn hadden; Foutje! Johnnie keek even over de lijst en brulde naar die kelner ‘Chateau Mouton Rothschild’, vijf flessen... nu open maken.. én ieder één!!!!" 

Hotel Casa
Om 15:00 uur kwamen wij bij het hotel Casa 400, de plaats waar de Radiodag gehouden werd, een jaarlijkse bijeenkomst voor radio-enthousiasten. Na een snelle, maar emotionele begroeting met Ron, Koos en Peter van Dijken, werden we op het podium verzocht J.J., Robb, Brian, Ad en ik haalden voor de microfoon herinneringen op aan onze tijd op de Mi Amigo en in de Van Hogendorpstraat in Den Haag, waarbij het publiek deelgenoot werd gemaakt.Daarna was het een hernieuwde kennismakingtijd met ondermeer. Norman Barrington Smythe, John B. Mair, Jaap de Haan, Mike Storm, Will van der Steen, Norbert, Ad Petersen, Robin Adcroft en Graeme Gill. 

Memorial Fund 
Elija van den Berg gebruikte deze gebeurtenis om de Tony Allan Memorial Fund, te introduceren, een geregistreerd goed doel die zaken ondersteunt die dicht bij Tony stonden: Kankeronderzoek, Marie Curie Hospices en het onderhoud van de Ross Revenge. Good old Elija, altijd ter plekke, altijd betrouwbaar. 

Half zes op weg
Dennis en Ad organiseerden de evacuatie van de groep in het Casa 400 Hotel voor de loop naar het café De Omval, die we voor onze reünie hadden uitgezocht. Charlotte Ribbelink, de office manager van Radio Caroline in '73/74, wachtte ons op en begroette ons, ze zag er weer heerlijk én chic uit. Wat een avond was het,. gesprekken en gelach over de hele vloer van De Omval. Peter van Dijken droeg een T-shirt dat ik voor hem had laten maken, met het opschrift ‘you plakken the trap and ik waacht for you’, een veel gebezigde uitspraak aan boord van het schip. Het was voor het eerst door Kapitein Aad Meyer gebruikt om een Engels bemanningslid iets duidelijk te maken. Een curieuze mix van Haags en Engels, waarbij iedereen aan boord dubbel lag van het lachen. Hij bedoelde, als jij het tapijt op de trap plakt, neem ik jouw wacht wel over! Deze avond had ook zijn momenten met geintjes! 

Altijd mopperen op het eten
Hoe kon dat ook anders met Dennis King in de buurt? Het grappigste betrof iets met Graeme Gill, die als het op eten aankomt een vaste routine heeft zonder compromissen. Hij neemt altijd soep als voorafje. Wij allen hadden ons entree al voor ons en Graeme begon nu toch wel bang te worden dat hij zijn soep niet kreeg (dan kon hij niet verder ook). Hij wist niet dat Dennis en ik een afspraak met de serveerster hadden gemaakt We hadden met de bediening afgesproken dat deze oude man (Graeme) absoluut geen tomatensoep mocht hebben vanwege zijn medische toestand en we beslist niet verantwoordelijk konden worden gesteld, voor wat er zou gebeuren als hij die soep wel kreeg!!!!!!!! De grap balanceerde op het uiterste en we gaven gelukkig op tijd toe. 

Way back home
Op het zendschip, in de jaren zeventig begon, Graeme zijn programma altijd met een live gezongen lied met daarin een korte opsomming van wat er die dag aan boord had plaats gevonden met muziek van Junior Walker’s ‘Way Back Home’ en wij hadden Graeme gevraagd deze avond een speciale versie te gehore te brengen. Het probleem was dat de microfoon een beetje begon te piepen, maar als een echte professional had Graeme een oplossing. Hij dook de WC achter hem in om vanaf die plaats verder te zingen. Hiervoor verdiende hij dan ook een daverend applaus! 

Om tien uur was het tijd om de De Omval te verlaten, met J.J., Dennis en Ad voor een spannend ritje terug naar Beverwijk met Dennis als chauffeur. Zijn rijtijl had het midden van Michael Schumacher en een Pantser commandant zonder zich iets van welk opstakel of snelheidsbeperkingen aan te trekken. 

Zondag 3 Oktober 2004 vroeg op
Heel vreemd, toch vroeg opgestaan na zo'n bijzondere dag. Dr Martin van der Ven, had ons DJ's allemaal een Cd-rom van Radio Caroline uit de Seventies met prachtige radio opnamen en daar hebben we de hele ochtend naar zitten luisteren. Ik was echt vergeten hoe goed Radio Caroline wel was, speciaal in 1974. En wat een ongelofelijk plezier het me gaf om JJ., Mickey Mercer en Mike Hagler nog een keer Frank Zappa, Neil Young, Steve Miller, Santana en natuurlijk The Doobies te horen draaien! Dit moeten we toch echt nog een keer doen. De Radiodag was georganiseerd door de Stichting Media Communicatie en het Freewave Media Magazine. 




Impressum & Datenschutzerklärung